カンター
kantā
1. canter
Noun
#79343
1. canter
1. cantata
1. It is not a cantata.
1. If it is a cantata; When it is a cantata
1. Not a cantata.
1. It was a cantata.
1. It was not a cantata.
1. Wasn't a cantata.
1. If/when cantata
1. It is not a cantata.