キーンコーンカーンコーンで
kiin kōnkānkōnde
1. With "keen-koon-keen-koon" sounds.
Noun
#85707
1. With "keen-koon-keen-koon" sounds.
1. bing-bong bang-bong (Big Ben chimes, used as a bell in Japanese schools)
1. Was keen-koon-keen-koon.
1. Is not keen-koon-kaan-koon.
1. Probably.; Likely.
1. Was not keen-koon-keen-koon.
1. If/when keen-koon-keen-koon rings.; If keen-koon-keen-koon were to ring.
1. If/when keenkōn kānkōn…
1. Not keen-koon-kaan-koon. ;
1. Probably…; Most likely…