ハビトゥスの
habitusuno
1. Habitus; Disposition
Noun
#233045
1. Habitus; Disposition
1. habitus
1. If habitus; When habitus
1. If/when habitus ; If it were habitus
1. Was habitus.
1. It is not habitus.
1. Probably habitus.
1. With habitus; In/by habitus
1. If/when habitus; Habitus, if so
1. Was not habitus.; Was not accustomed.